Í bréfi sem birt var í Suðra 17. apríl árið 1884 var sagt frá skelfilegu tíðafari. Bréfið, sem ritað var 28. janúar 1884 á Hornströndum, segir frá köldu og úrkomusömu sumri sem hafi haft í för með sér grasbrest líkt og sumarið á undan. Segir bréfritari að þetta hafi allt verið vegna hafíss sem kom um páska og lá við land til loka júlímánaðar. Þegar ísinn fór tók ekki betra við þvi norðankuldi og úrkoma hafi tekið við og „menn náðu ekki töðum inn fyrr en eptir höfuðdag og þár hröktum og hálfþurum; af útheyjum náðist mjög lítið og á sumum bæjum alls ekkert fyr en eptir leitir í 22. og 23. viku sumar og voru þau þá stórskemmd.“ Heyið skemmdist í hlöðu og tóptum vegna veðurs því „varla hefur nokkurt þak haldið þeim ósköpum sem úr loptinu gengu í haust.“
Í bréfi þessu segir að veturinn hafi verið íbúum erfiður og efnahagur mjög bágur. Gjafakorn hafi samt verið sent til hreppsins sem hafi haldið lífi í íbúum en ekki var nóg til að gefa skepnunum líka.
Leave a Reply